Entry: Monolog – Di atas jalan yang sama Saturday, January 26, 2008




Di atas jalan ini aku berdiri
Di atas jalan ini aku berlari
Di atas jalan ini langkahku harus pasti
Harus kekanankah?
Harus kekiri kah?
Atau terus mara ke depan?
Atau ke atas merentas awan?
Pernah ku lalui jalan ini
Pernah ku tempuhi segala onak duri
Pernah ku rasa segala sakit perit
Hingga terasa hidupku terhimpit
Percaya semakin menipis
Yakin kian hilang dan tak kunjung dating
Mencorak warna duka
Menghapus warna ceria
Jalan ini jalan mati
Jalan ini hujungnya pasti
Walau sejuta langkah diatur
Aku pasti akan mundur
Dengan rela
Dengan paksa
Tiada beza!
Langkah kan terhenti jua
Kerna jalan ini tiada penghubungnya
Kerna jalan ini tiada penyudahnya
Di kiri melambai
Di kanan menghulur tangan
Di depan memanggilku dating
Di belakang perlu ku tinggalkan
Sedang di atas tak mampu ku gapai
Aku kembali lagi
Ke sini
Berdiri di atas jalan ini
Jalan sama yang pernah ku lalui
Jalan sama yang pernah menghantui
Jalan sama yang pernah menyakiti
Jalan sama yang pernah melukai
Jalan sama yang ku tinggal pergi
Berapa kuat aku berlari
Berapa jauh pun ku melangkah pergi
Aku masih kembali ke sini
Masih di jalan ini
Masih di laluan ini
Berulang dan terus berulang lagi
Bagai tiada jalan lain lagi
Sepertinya laluan lain sudah tertutup mati
Walau aku….
Masih tak pernah pasti…

Hasil karya: si katak hodoh.

   0 comments

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments